السيد عبد الحسين الطيب
271
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)
در اين باب بسيار داريم بايد پناه برد بخداى متعال از شر اين ظلمات ظلمت كفر و جهل و معاصى و ظلمات دنيوى مخصوصا از ظلمت ظلم كه ميفرمايد : الظلم ظلمات يوم القيامة . چه ظلم بدين باشد و چه ظلم به غير و چه ظلم بنفس كه ميفرمايد : بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا كهف آيه 50 ، و وقب فرو رفتن است و فرا گرفتن كه ظلمت آنها را فرا ميگيرد و آنها در ظلمت فرو ميروند و بايد از اين ظلمتها بيرون آمد و بنور منور شد كه خطاب رسيد بموسى : أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ ابراهيم آيه 5 . و خروج از كفر و شرك بايمان است ، و خروج از ضلالت بهدايت است ، و خروج از معاصى بتوبه و اطاعت است و شر اين ظلمات كه بايد پناه بر خدا و استعاذه كرد هر كدام مناسب خود او است ، شر ظلمت شب اين است كه سارقين و فساق در شب سرقت ميكنند ، و اهل معاصى چون در روز اشتغالاتى دارند خوب و بد در شب كه فراغت پيدا ميكنند در تفريحگاهها و تماشاخانهها و سينماها و در خانهها كه ساز راديو و تلويزيون را كوك ميكنند و هر گونه فسقى از آنها كه بتوانند صادر مىشود ، و دشمنها در شب و تاريكى و خلوت دشمنى خود را عملى ميكنند ، و حيوانات موذيه در شب راه ميافتند ، و سباع در شب بيرون ميآيند و هكذا . و اما شر ظلمات كفر و شرك و ضلالت خلود در عذاب است و بليات دنيوى و اخروى و اما شر ظلمات معاصى بسيار است دنيوى و اخروى كوتاهى عمر نزول بلا سلب نعم سياهى قلب ضعف ايمان سلب توفيق بعد از رحمت سوء حساب سياهى نامهء عمل خفت ميزان لغزش بر صراط رنجش قلوب مطهره پيغمبر و ائمه هدى و غير اينها . [ سوره الفلق ( 113 ) : آيه 4 ] وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ ( 4 ) دو نحوه تفسير شده يكى آنكه مراد زنهاى ساحره كه سحر ميكنند و گره ميزنند و در آن ميدهند و توضيح آن اين است كه سحر و شعبده حقيقت ندارد بلكه ابهام است و به نظر ميآيد كه ساعت را به نظر ميآورد خورد مىكند سپس صحيح به صاحبش برميگرداند مرحوم والد فرمود : من از خارج شهر سوار بر استرى بودم وارد ميدان شاه شدم ديدم جمعيت زيادى دور يك شترى جمع شدند و قاهقاه ميخندند رفتم